Aandaach

Ich moht ömme in de Andaach, Sonndachsnommendaachs öm drei.
Selvs bei schönstem Sommerwödde sooß ich brav in den Reih. 
Ich moht ömme in den Aandaach, boah, wat hann ich dat jehass. 
Meng Lieblingsserie „Flipper“ hann ich jedes Mol verpass. 

Maria, dich zu lieben, kohm mir net in de Sinn. 
Hann mir Möh jejovve, doch ich kresch dat net henn.
Der Seefer von Pastur, der janze fromme Dress. 
Ich woss, ich were nie ne richtije Chress. 

Ich moht ömme in de Aandaach, meng Mam, die wor do jnadenlos.
Möm Jebödbooch ongerm Ärm troog ich att wedde loss. 
Ich moht ömme in den Aandaach, in die kahle Kirchebänk. 
Rosenkranz un Litaneie. Un et nohm eenfach ke Engk. 

Ich woss im Bichstohl nie, wat ich sare sollt. 
Hann erjendjet verzallt, wat Pastur jern hüre wollt. 
Die ünzüchtig Jedanke, der janze Schweinekrom, 
kann ich für mich behahle, datt jeng der nex ahn. 

Ich moht ömme in de Aandaach, boah, wat hann ich dat jehass. 
Der Jeroch von sößem Weihrouch hann ich noch in de Nas. 
Ich moht ömme in de Aandaach. Do krett mich ke Perd mieh henn. 
Viellech ös die Saach su schläch net. Doch mich weren se net mieh sehn. 

Wibbelstetz-CD “De Kopp voll Dröhm” 
 

Ahle Möllsteen

Ahle Möllsteen, wenn du vezälle könns.
Stehs seit Johr un Daach onge ahn de Bach.
Rührs dich niemols weg vom Fleck,
ömme en de selve Eck.
Ahle Möllsteen, wenn du vezälle könns.

Wees du noch, als ich möt Doris ovends ömme lans die Bach spaziere jeng.
Wie ich ahn dem Mädche heng
Wenn et düste wur, dät ich flöte, un dat Doris schlech sich heimlich durch de Dür
un trof sich dann möt mir.

Ahle Möllsteen, wenn du vezälle könns.

Menge Pap, der durf nex wösse, her meent, Doris wär keen Frau für senge Jong,
do kannt her ke Pardon.
Doch mich däht dat net stüre, denn möt Doris hat ich doch me schöns Plaisir,
wor ich janz noh bei ihr.

Refrain

Op osem drüje Plätzje, do konnt os nie e Mensch beim schmuse sehn.
Nur der Möllesteen. 
Un nohher looch dat Doris wie e Kätzje janz eng en mengem Ärm
un ich heelt et janz wärm

Ahle Möllsteen, wenn du vezälle könns.

Mir hann os erjendwann verlore, ich jeng fott, leed Doris janz alleen
zoröck am Möllesteen.
Hür ich dat Möllrad ruusche, dann denke ich noch off, wie et fröde wor
vür all der lange Johr. 

Wibbelstetz-CD „Das Beste – live“

All die ärme Dierche

Wenn im Hers de Bösch sich färv un et letzte Blömche stirv,
jeht de Jäjer ahn se Spind, hölt Stevele, Hoot un Flent.
Janze Rudel jröner Röck striefen dann möt Flent un Möpp
dörch de Bösch un dörch de Flur, dem Weld ömme op de Spur.

Selvs dem Keiler help et wenisch, dat her Frau hät un Famelesch.
Möt ner Ladung Schrot em Kreuz deht dat Dier de letzte Seufz.
Dr. Hasselbach schwenk stolz se Jewehr im Unterholz.
Denn für seng Trophäenschau hät der Mann jetz och en welde Sau. 

All die ärme Dierche hangen ahn de Stang,
afjeknallt senn Has un Rihche un Fasan.
Et jet Ätzezupp un Bier op de Driefjaach em Revier.
Joot jetroffe, joot jesoffe, Waidmannsheil!

Och e Füssje sooch dat Spöll, blev em Bouw un wor janz stell.
Daht bei sich: Wat ös dat schlömm, hoffentlich jeht dat eröm.
Doch et duet keen halve Stond, do looch dat Füssje vür de Hongk.
Duedgebösse un jehetz, vom Kopp bös ahn de ruede Stetz.

Fuffzisch Schoss hat Mauels Die att verpölvert, doch vorbei,
als her endlich richtisch troof un de Driever zosammebrooch.
Trotzdem hät dat Spaß jemaht, et witt jefiert bös en die späde Naat.
Un se söngen all zom Schluss us voller Bross die Waldeslust.
 

Wibbelstetz-CD “Höngerm Bröddezong” und “Das Beste - live”"

Alles witt joot

Wat ös möt dir loss? Komm, röck schon eruss.
Ihr hatt üch jezängk, et ös wedde ens Schluss.
Du hocks do wie e Höfje Elend. 
Sähs ke Woet un lurs vür dich henn.
Leider jet et für deng Krankheet
noch keen richtije Medizin.

Nina, nu kriesch net, alles witt joot.
Kann mir schon denke, wie wieh dat dir deht.
Nina, nu maach dich bloß net verröck.
Su ne Typ föngs du an jede Eck.

Ich sooch et jo komme, ich hann nex jesaht.
„Dat jeht niemols joot“, hann ich nur jedaht.
Ävver her wor de Een un Alles,
denge strahlende Märchenprinz.
Der stonnt längs att en de Disko,
wenn du brav e de Bettche jengs.

Nina, nu jlöv mir, su schwer et och fällt:
Dat ös noch längs net et Engk von der Welt.
Nina, ich weeß jo, de Hätz ös jetz wongk.
Doch erjendwann wiss du wedde jesongk.

Joot, dat et röm ös, der wor nex für dich.
Kapitel beendet – maach eefach ne Strich.
E paar Woche un du wiss merke, dat et dausende andere jet. 
Du wiss secher de Richtije fönge,
du häs so noch suvell Zitt.

Nina, et nötz nex, do moss du jetz dörch.
Beim ierste Mol meent me, dat me dran störv.
Nina, wie off ös mir dat passiert.
Hellepe deht die Zitt, die alles kuriert.

Wibbelstetz-CD “Eenes Daachs benn ich fott”

Als de Pap noch Fußball spellt

Ich denke off zoröck an die ahle Zitt,
als de Pap noch Fußball spellt.
Jede Sonndachnommendaach jeng jlich nohm Spöll
möt alle Mann zo Essisch Jill. 
Do wur vom Sieg jeschwaat, en Rund gekaat,
die Wietschaff stippevoll.
Noh un noh jeng jeder hehm, öm de Sportschau ze sehn,
nur leider menge Pap net.

Joht jelaunt un voll wie’n Schöpp
kohm de Pap des Naats zoröck.
Maht sich noch en Zupp parat, 
weil her baschtisch Kohldampf hatt‘. 
De Mamm, die looch im Bett un wor am dämpe
Un sprooch am nächste Daach ke Woet möt öm.

Meistens soß ich növven Pap in der Rund nohm Spöll,
möt Ies und Limonad.
Der Stevvel voll Bier jeng von Mann zo Mann,
och wenn mer verlore hatt. 
Freddy Quinn song in de Musikbox vom Meer un solche Saache.
Für jewöhnlich hatt‘ de Pap am Engk ke Jeld 
un moht ne Deckel maache.

De Pap schmess sich wie Berti Vogts en jede Zweikampf renn,
ävver ich, ich wollt‘ vell leever wie Günter Netzer senn. 

Ich wor ömme dobei, als de Pap noch Fußball spellt
Ich wor jern dobei, als de Pap noch Fußball spellt.
Ich wor ömme dobei, als de Pap noch Fußball spellt.
Ich wor jern dobei, als de Pap noch Fußball spellt. 

Wibbelstetz-CD “Sujet von ejal”

Am Engk witt alles joot

Wat hann mir os en Sörch öm ose Jonge jemaht,
wenn her als kleene Stropp övver 40 Feber hatt.
Mir hann an sengem Bettche jebött en oser Nuet.
Un am Engk, am Engk wur alles joot,
un am Engk, am Engk, am Engk wur alles joot.

Wat hann mir os en Sörch öm ose Jonge jemaht,
wenn her en de Schöl en Fönnef om Zeugnis hatt.
Erjendwann hät her kapiert, dat her Jas jevve moht. 
Un am Engk, am Engk wur alles joot,
un am Engk, am Engk, am Engk wur alles joot.

Mir hampele un strampele, mir maachen os ne Kopp.
Mir könne naats net schloofe un mir räjen os ärsch op.
Doch am Engk, am Engk witt alles joot,
doch am Engk, am Engk, am Engk witt alles joot.

Wat hann mir os en Sörch öm ose Jonge jemaht,
wor her möt senge Männ am suffe Naat für Naat.
Mir hann möt öm jeschangk, möt Jott weeß wat öm jedroht. 
Un am Engk, am Engk wur alles joot, 
un am Engk, am Engk, am Engk wur alles joot.

Wat hann mir os en Sörch öm ose Jonge jemaht,
wor her ans wedde ongewäs möt sengem Motorrad.
Mir woren os janz seche: Dat Döng ös senge Dued. 
Un am Engk, am Engk wur alles joot, 
un am Engk, am Engk, am Engk wur alles joot.

Refrain

Wat hatte mir en Sörch, als her möt Anna kohm.
Die hatt drei jrueße Pänz, die her möt övvernohm. 
Die zwei, die hatten sich gefonge und jesoht.
Un am Engk, am Engk wur alles joot. 
Un am Engk, am Engk, am Engk wur alles joot.

Wibbelstetz-CD “Sujet von ejal”

Annejret

Annejret, Annejret, Jott sei Dank, ich bin dich quitt.
Seit du net mieh do bös, föhl ich mich wie neujebore.
Du häs mich fass ruiniert, doch dat mäht mir janex us.
Weil ich deng domme Sabbelei net mieh erdrare moss.

Der ahle Schrank vom Onkel Hans - kannste ruhig hann.
De Oma ihr Kommod och, do hang ich doch net dran.
Rasenmäher, Tiefkühltruhe, hol dir alles möt.
De Haupsach ös, et bliev dobei, du köss nie mieh zoröck.

Annejret, Annejret, Jott sei Dank, ich bin dich quitt.
Kann jetz in den Kneip john un bös naats öm zwei Uhr suffe.
Nie mieh de Jekeife hüre, ooch, wat ös dat wunderbar.
Jläuv mir, ich komm ohne dich allerbestens klar.

Böcherwangk, Posteleng, pack dir alles en.
Ich zänke mich doch wejen su nem Dress net möt dir röm.
Teppich, Sofa, Standuhr - holl dir alles möt.
De Haupsach ös, et bliev dobei, du köss nie mieh zoröck.

Annejret, Annejret, Jott sei Dank, ich bin dich quitt.
Hann keen Marepengk mieh, menge Appetit ös prima.
Koche, wäsche, putze, büehle - alles moss ich selver dohn.
Doch dat witt, verloss dich dropp, irjendwie schon john.

Me Konto häste affjerümp bös op de letzte Cent.
Ich wor von dir jo all die Johre nex anderes gewönnt.
Doch vom Tresor im Heizungskeller häste nex jewoss.
Do lejen 80000 drin un die jev ich jetz us. 

Annejret, Annejret, Jott sei Dank, ich bin dich quitt.
Annejret, Annejret, komm bitte nie mieh zoröck.
Annejret, Annejret, die Zeit mit dir war wunderschön.
Doch noch vell schöner ös, wenn ich dich niemols weddersehn. 

Wibbelstetz CD “Eenes Daachs benn ich fott”

Amerika ich komme

Kathrinche, me Hätz, dröck mich noch ens fass.
Du weeß, ich moss john morje fröh.
Kathrinche, hür op, maach et mir net su schwer.
Ich saren jetz eenfach "Adjö".
Et jet ke Zoröck mieh, ich hann alles verkoof.
Menge Rucksack ös att jeschnürt.
Die Bure, die Drecksäck, die sehn mich net mieh,
hann mich lang jenooch schikaniert.

Amerika, ich komme,
bin schon ongerwäs.
Ich breche all Bröcke hönger mir aff,
denn ich jläuve dran, dat ich et schaff.

Kathrinche, in zwei Daach bin ich att am Rhing.
Von Kölle us nemm ich de Bahn.
Dat Scheff noh New York, dat waat att op mich
im Hafen von Rotterdam.
Die Rees ös jefährlich, denn der Dued, der fährt möt,
un Jauner an jeder Eck.
Wenn de Herrjott mir help, dann komm ich heel ahn.
Ich hann och en Kerz anjesteck. 

Menge Vetter, der schriev, in Amerika hät
et Jlöck jeder selvs in den Hangk.
Wenn mer fleißig wär und ärbede könnt,
dann käm mer och janz flöck vöran.
Her ös att sechs Johr do un her hät att en Farm
möt Jott weeß wievell Land drömeröm.
her meent, her möt noch ne kräftige Mann hann
und wann ich dann endlich köhm.

Kathrinche, ich denk secher off noch ahn dich
am andere Engk von der Welt.
Un schrieve dohn ich dir janz bestemp,
wie et mir do hönge jefällt.

Wibbelstetz CD “Eenes Daachs benn ich fott”

 

Börjemeeste Nieres

Börjemeeste Nieres, Börjemeeste Nieres
hät seng Föngere överall im Spöll. 
Ohne osere Nieres, ohne osere Nieres,
ohne Nieres löf net vell.

Im Jemeenderot mäht her jrueße Woet, keener schwaat esu lang. 
Nieres ös e Kerl von besondrer Zoet, spellt se all an de Wangk.
Keen Stroß witt jebaut, ohne dat her et well.
Un seng Firma krett de Auftrag, Nieres setz jo an de Quell.

Witt im Krankehuus ans e Pößje frei, wo mer net vell ärbede moß,
die Stell krett bestemp ohne Klöngelei Nieres senge Vetter von de Poß.
Kickste Mondachs in de Zeidung, siste Nieres överall,
bei de Schötze om Kommers, bei de Feuerwehr om Ball.

Nieres fährt och ans im besoffene Kopp naats möm Auto noh Huus.
Hält bei de Polizei un säht janz salopp: "Jonge, maht für höck Schluß!"
Mäht her jet falsch, nie witt her nervös,
osere Börjemeeste fällt eben ömme op de Fööss.

Seng Schokoladesitt zeech der Nieres nur, stet de Wahl vür de Dür.
Käppche und Luffballons hölt her möt op Tour, Musik un e Faß Bier.
Un wer hät zom Schluß dat Renne jemaht:
Natürlich osere Nieres, wat hat ihr dann jedaht. 

Jrau melierte Hoor, blauer Maßanzoch, Nieres stellt att jet dar. 
Su ne schöne Jong kött natürlich och möt de Fraue joot klar.
Net nur dehehm söck Nieres se Pläsier,
her weldert och ans jern in anger Löcks Revier.

Wibbelstetz CD “Höngerm Bröddezong”

Wibbelstetz CD “Das Beste - live”

 

Bös dat de Wöngk sich wedde dreht

Et letzte Mol de Stechuhr, du hürs noch de Siren:
Feierabend, un op emol stohn all Räder stell.
Jetz solle mir noh Huus john, de Firma ös am Engk.
Und dat alles, weil de Sparkass ahn ihr Jrosche well.
Os Produktion witt nächste Woch noh Portugal verlaht.
Denn do hann se jet Neues opjemaht.

Doch mir all blieve he, sulang et jeht,
sulang bös dat de Wöngk sich wedde dreht.
Su schnell deut os keener in de Eck.
Mir trecke osre Karre selver usem Dreck
Selver usem Dreck.

De Opa hatt’ vürm Kreesch att seng Knauche schwer jeschennt,
rooch keen Luff mieh von dem Stöppe in de Jeeßerei.
De Papp jeng Aachunvierzisch als Schlosser in de Lier,
un beim Opbouw von de Werkshall wor her och att dobei.
Wor dat wirklich alles, alles vür de Katz? 
Die do ove hann sich bei Zidde affjesatz.

Mir hann os krommjelaat, hann Naatschiet off jemaht,
nie jemeutert, wenn et samstags och ans späder wur.
Der Chef, der kallt noch von Aufträg, Jewinn un Expansion.
Doch als et eng wur, wor der joode Jong op emol in Kur.
Os bliev nex anderes överisch, als selver jet ze dohn.
Mir schaffen dat, wenn mir zosammestohn.

Wibbelstetz - CD Höngerm Bröddezong (1990)